“In september schreef ik mijn zoon Bas (9) op zijn vraag in de muziekschool in. We zijn nu twee maand later en elke woensdagen zaterdag moet ik hem dwingen om te gaan. Soms komen er zelfs tranen aan te pas. Geef ik toe en laat ik hem stoppen, of hou ik voet bij stuk?” (Marjan P.)

Gemaakte keuzes zijn niet altijd wat je kind ervan verwachtte. Naar de muziekschool gaan betekent ook opnieuw 'les' volgen en bij voorkeur geen enkele missen. Tijd maken om ook nog eens thuis te oefenen … Is er iets gebeurd? Zijn de vriendjes uit de klas er ook mee opgehouden? Praat met je kind over het ‘waarom‘. Dat kan duidelijkheid bieden over toegeven of niet. Aan jou om in te schatten of je zoon verder kan zonder al te veel strijd en (echt) leed.

Het kan helpen om de periode in tijd te begrenzen: “Je doet nog verder tot de kerstvakantie en we bespreken het dan opnieuw”. Bij oudere kinderen mag je gerust afspreken: “Je rondt het jaar af”.

Motiveer je zoon om door te zetten. Ook dat is kansen bieden. Zo leert hij dat ‘lastige periodes‘ ook voorbij gaan en misschien zelfs leuk worden. Kinderen leren trots te zijn op zichzelf omdat ze het volgehouden hebben.

En voor toekomstige keuzes: laat je kind meedenken over zijn motivatie voor en de mogelijke gevolgen van de keuze. Maak vooraf afspraken: je kiest hiervoor dan blijf je gaan. Wat gaat voor? Muziekschool of verjaardagsfeestjes? (En wees af en toe mild en wijk eens af). Bewaak mee dat er nog ruimte blijft om te ‘niksen’, dat niet alle vrije tijd ‘georganiseerd’ wordt.